Een blog, die voornamelijk zal gaan over verpleegkunde. Aanleiding voor het starten van deze blog was een discutie die ik laatst had met de verpleegkundigen op mijn huidige stage. We waren aan het babbelen over de studies, hoe zwaar het vroeger was, hoe het nu is, wat er nog verbeterd kan worden, …
en hetgeen de meesten onder ons ondervinden, en ikzelf hoor daar bij, is dat ze ons beroep nog steeds als een roeping afschilderen. Een roeping om de wereld te verbeteren, een goed mens te zijn. Deze opvatting dateerd nog van toen het verpleegkundige beroep werd uitgeoefend door onze gelovige medenmens, de non. Sinds die tijd is er enorm veel veranderd, en toch blijft een mens het een roeping noemen, ons beschouwen als de moderne non, “zuster” zoals sommige dokters ons hardnekkig blijven noemen.
Maar dat zijn we niet, we zijn geen vroome zusters meer, we zijn verpleegkundigen, met een eigen tittel, een eigen takenpakket en een eigen beroepstrots! De tijd van zusters, de tijd van de verlengde arm van de dokter te zijn die is voorbij.
welkom op mijn blog, hopelijk